2 de juliol del 2018

Adiós, Papá



Papá, de tantas y tantas cosas que podría recordar y relatar de ti, y más allá de tu admirable capacidad para superar las adversidades, me quedaré con el recuerdo de tu inaudita generosidad.
Y de tu bondad.
Eras un buen hombre. Siempre dando, siempre ofreciendo, siempre ayudando. Siempre intentando mitigar, como buenamente podías o sabías, el dolor ajeno. Toda tu vida nos protegiste y nos cuidaste, a mamá, a tus hijos y a tus nietos. Como el gran patriarca de la familia.

Yo estoy convencido que ayer David acudió, alegre, a tu encuentro, a decirte que todo está bien, que ya estáis juntos de nuevo;  y que ahora, seguramente, te está enseñando como son y como funcionan las cosas por ahí.  Así me gusta imaginaros. 

Te quiero, papá. 
Barcelona 13 de juny del 2018

2 comentaris:

  1. Hola, un fuerte abrazo, seguro que ya están los dos juntos. Sonriendo.


    Laura

    ResponElimina
  2. Gràcies , Laura. Així m'agrada creure-ho.

    Una altre abraçada

    ResponElimina

algunes persones m'han comentat que de vegades no poden desar comentaris. SISPLAU, si aquest és el cas, envieu-me'ls a natxo.rovira@gmail.com i jo mateix els penjaré